Testelt , 19 september 2009

 

Viering 25 jaar Vlaams Brabants Provinciaal Wandelsportcomité

 

Mijnheer de Voorzitter en leden van de Raad van bestuur van het BPWC, beste clubverantwoordelijken en clubafgevaardigden, beste genodigden.

 

De secretaris van het BPWC heeft mij, naar aanleiding van het jubileumfeest, voor het 25-jarig bestaan van uw provinciaal wandelsportcomité, gevraagd hier even het ontstaan en de beginperiode van de federatie en het BPWC op te frissen.

 

Daar het BPWC reeds 25 jaar bestaat en ik uit de Raad van bestuur vertrok eind 1988 is het logisch dat heel wat genodigden mij niet kennen of herkennen en zal ik mij even voorstellen.

 

Ik ben Tuur Roekens:

-Stichtend voorzitter (1976) en gedurende 10 jaar (tot 1986) voorzitter van WSP Heverlee- Leuven.

 

-Ik was lid van de beheerraad NWF van 1978 tot 1982.

Nadien initiatiefnemer en medeoprichter BPWC en lid van de beheerraad BPWC tot eind 1988.

 

-Met Remy Stevens was ik medeorganisator van de Oberbayeravond welke het BPWC, in het kader van de viering van 20 jaar federatie, voor de Brabantse wandelclubs organiseerde op 20 augustus 1988. Er waren 750 aanwezigen in de feestzaal van de brouwerij Artois.

-Als toenmalig PR van het BPWC heb ik de onderhandelingen gevoerd en de voorbereidingen geleid voor de viering van 20 jaar NWF, welke doorging op 29 oktober 1988 eveneens in de Feestzalen van de brouwerij Artois. We kregen hiervoor de medewerking van de Stellastappers met hun secretaris François Huenaerts.

Deze viering bestond uit :

            Een algemene vergadering

            Een aperitiefconcert

            Een koud buffet voor 600 personen

In de namiddag een academische zitting in aanwezigheid van de heer Geens, voorzitter van de Vlaamse Executieve en van Minister Kelchtermans. Deze academische zitting werd afgesloten met een receptie.

 

-Met de heer Cliquet was ik medeorganisator van de Europese wandeldag op 09 mei 1992.

Hierbij waren o.a. nog betrokken : François Huenaerts, secretaris BPWC, Stan Devos, Wilfried Rogier, Remi Stevens.

 

Beste wandelvrienden, ik beschouw het als een eer , ter gelegenheid van dit jubileum met u even te mogen terugblikken op de beginperiode van het NWF en op het ontstaan van het BPWC

 

Ik moet u eerlijk bekennen, na al die jaren afwezigheid uit het BPWC, geeft het een speciaal gevoel hier vandaag opnieuw voor deze fantastische groep hardwerkende BPWC -wandelvrienden te staan.

 

In 1966 werd een eerste wandeltocht georganiseerd in Zonhoven. Kort nadien werden er tochten ingericht in Bree, Lanaken en Genk.

Op korte termijn drong een groepering van de verschillende clubs zich op om:

            -het georganiseerd wandelen te promoten

            -het werk en de kosten te delen

 

Onder impuls van Zonhoven en Bree kwam in 1968 een eerste bestuur tot stand met als voorzitter wijlen Jaak Cardinaels  uit Bree.

Daar het georganiseerd wandelen was overgewaaid van Nederland naar Limburg werden de eerste wandelingen, zoals  in Nederland “gejureerd”; het waren groepswandelingen met te winnen prijzen. Maar al vlug werd in Limburg gekozen voor vrije wandelingen met startmogelijkheid op vrije uren over verschillende afstanden en verschillende omlopen.

 

-De federatie (NWF) maakte zich verdienstelijk door:

            -een jaarwandelkalender op te stellen en uit te geven

            -het opstellen en publiceren van statuten

            -vanaf 1972 werd er een tweemaandelijks

 mededelingsblad verspreid.

 

-Ook in Wallonië kwamen er meerdere wandelclubs; zij sloten aanvankelijk aan bij onze federatie en hun afgevaardigde Marcel Duroisin werd tweede ondervoorzitter in onze federatie.

 

-Sinds 1973 werd er jaarlijks een  propagandatocht ingericht, de latere N W D ( nationale wandeldag,) tevens kwamen de eerste contacten tot stand met de West en Oost-Vlaamse wandelsportbond, het huidige Aktiva.

 

-In 1975 kwam de aansluiting bij IVV, om de internationale samenwerking te bevorderen.

 

-In 1977 werd door de WOWB de eerste Nationale Wandeldag georganiseerd.

Er werd toen beslist om deze propagandadag beurtelings te laten organiseren door het NWF en WOWB

 

-In 1978 werd het 10 jarig bestaan van de federatie gevierd. Bij deze gelegenheid richtte Mol als eerste club van het NWF de Nationale Wandeldag in met als resultaat : 5000 deelnemers; een waar succes!

 

-De samenwerking met WOWB, dat op een laag pitje stond, verbeterde opnieuw en WOWB werd VWL het latere VWJL en nog later de Vlaamse Wandelliga en nu noemt het Aktiva.

 

-De Nationale Wandeldag in 1980 te Heverlee kende met 11311 deelnemers het hoogste aantal deelnemers tot dan. WSP Heverlee was de eerste club van NWF in Brabant die een NWD organiseerde.

 

-Door de cultuurpacten kwam er ook een vertrek van de Franstalige clubs. De Franstalige Federatie werd opgericht en zou samen met NWF de belangen van IVV in België behartigen.

 

-In 1980 was de wandelsport de belangrijkste tak in de recreatiesporten ( 56,9%)

 

-In 1983 werd het secretariaat NWF officieel in dienst genomen en vierde men het 15 jarig bestaan . Voor deze gelegenheid werd een “bijzondere postzegel , gewijd aan de wandelsport” uitgegeven en dit als blijk van waardering van de overheid voor de wandelsport.

Er werden akkoorden afgesloten met de NMBS en met de Lijn voor prijsreducties voor de deelnemers aan alle wandeltochten.

 

Begin jaren 80 stelden we vast dat het beter kon. De afstand tussen de clubs en de federatie werd gezien het fantastische succes van de wandelsport te groot en de federatie  kon niet meer alle lokale problemen van de clubs aflossen.

Geleidelijk groeide de idee naar een schakel tussen de clubs en de federatie.

 

Ik besprak dit alles met de heer Dupais, verantwoordelijke van de sportdienst van Vlaams Brabant en wij zagen een oplossing in de oprichting van provinciale wandelcomités. Alzo werd de federatie het overkoepelend orgaan dat zich niet meer moest bezighouden met lokale problemen en werden deze besproken en opgelost op provinciaal vlak door de clubs die er echt bij betrokken waren.

 

Om dit alles in een wettelijk en gereglementeerd kader te plaatsen kregen we de hulp van de Provincie Vlaams Brabant.

Samen hebben we de structuur uitgetekend en de statuten opgesteld voor het BPWC. Deze statuten dienden tot voorbeeld en als leidraad voor de NWF clubs in de andere Provincies .

 

In Brabant verliep de samenwerking met de clubs vlot. Er kwamen zelfs initiatieven zoals  :

-zoals reeds vermeld de Tiroleravond dit voor de viering

 van 20 jaar NWF door onze BPWC clubs

            -het inrichten van een serie wintertochten dit om de

periode tussen 11 nov ( Wandel Mee) en eind februari (NWD) op te vullen. De wintertochten groeiden uit tot een waar succes.

 

Daar het aantal deelnemers aan de NWD bleef stijgen werd het voor de kleine en middelgrote clubs om organisatorische redenen onmogelijk hun kandidatuur nog te stellen.

Toen reeds stelde ik voor om de NWD op provinciale basis te organiseren.

Het principe was; alle provinciale wandeldagen te organiseren op de laatste zondag van februari.

Het totaal van het aantal deelnemers aan al deze provinciale wandeldagen is dan het aantal deelnemers aan de NWD.

Het heeft 20 jaar geduurd alvorens men in die richting begon te denken.

 

Beste vrienden, een structuur wordt permanent aangepast.

Zo ook is het BPWC door de jaren heen gegroeid tot wat het nu geworden is. Het is en blijft uw taak de clubs te helpen en oplossingen te zoeken voor de problemen  die zich stellen.

Tevens is het BPWC de schakel tussen de basis en het hoger echelon en verdedigt u de belangen van uw clubs in de federatie.

 

Graag dank ik hier vandaag allen die hun verantwoordelijkheid opnamen en nog steeds opnemen binnen het BPWC; de bestuursleden van de clubs en de leden van de raad van beheer en in het bijzonder een hartelijk dankwoord aan Stan Devos, gedurende 11 jaren penningmeester van het BPWC en mijn oprechte dank gaat eveneens naar de gewezen voorzitters Remi Stevens en Wilfried Rogier en evenzeer naar de huidige voorzitter van het BPWC Jean Frederickx.

 

Dank zij jullie permanente, onbaatzuchtige en onbezoldigde inzet voor onze tienduizenden wandelaars is het recreatief georganiseerd wandelen uitgegroeid tot de meest succesrijke tak in het kader van de sportieve vrijetijdsbesteding.

 

 

Maar er is nog zoveel meer:

            -de inzet voor de perfecte organisaties  in alle domeinen

-de vriendschapsbanden tussen de wandelaars, tussen de clubleden, tussen de clubs onderling ja zelfs tussen Vlaamse en Waalse wandelaars en clubs.

-het bevorderen van de gezondheid. Zou het mogelijk zijn te becijferen wat het RIZIV bespaart op jaarbasis dankzij de wandelsport?

 

Op deze feestdag voor de BPWC clubs wens ik al diegenen die verantwoordelijkheid dragen in de structuur maar ook alle wandelaars proficiat voor de schitterende resultaten.

 

Met jullie enthousiasme,met jullie inzet, jullie organisatorische inzichten en jullie praktische kennis, kortom met al jullie talenten moeten jullie erin lukken de wandelsport nog te laten groeien ( waarom niet opnieuw beginnen met de zomerse dauwtochten? – succes verzekerd)!

 

40 jaar geleden had niemand durven denken noch hopen dat dit wandelgebeuren zou uitgroeien tot wat het nu is: een geweldig succes, dankzij jullie allemaal en hiervoor wens ik jullie zeer hartelijk proficiat .

Dank u wel.

 

 

 

Tuur Roekens